Ulepszanie pseudoIwaty
Korzyści z poprawek
Ulepszenie pseudoIwaty to możliwość regulacji zaklinowania igły względem języczka spustowego lub względem dyszy. Czynności te można wykonać również w standardowym aerografie, jednak nie da się tego dokonać w trakcie pracy, ponieważ aerograf bez modyfikacji będzie wymagał częściowego rozmontowania.
Rozwiązanie takie pozwala w pierwszym przypadku na zmniejszenie skoku igły, a w drugim na osiągnięcie efektu aerografu jednofunkcyjnego. Aerograf taki ma cały czas tak cofniętą igłę (nawet przy zwolnionym spuście), że dysza pozostaje otwarta, a nam pozostaje dozowanie jedynie powietrza. Dzięki tym funkcjom możliwe jest ustalenie igły w stałym położeniu względem spustu, co zwiększa jego precyzję lub względem dyszy w celu malowania stałym strumieniem farby, co ułatwia w znacznym stopniu utrzymanie jednakowej grubości malowanej linii.
Opis przebudowy
Modyfikacja aerografu jest dość prosta, sprowadza się do wycięcia otworów na bokach osłony oraz przerobienia nakrętki blokującej igłę. Powinna sobie z tym poradzić osoba o przeciętnych umiejętnościach manualnych.
Potrzebne materiały i narzędzia:
- Mała Szlifierka lub miniwiertarka ze szlifierką lub frezem.
- Osłonka igły typu luer.
Wyznaczanie granic otworów
Pracę rozpocząć należy od wyznaczenia na osłonce igły obszaru, który należy usunąć. W tym celu trzeba dokręcić osłonkę w jej normalne położenie w korpusie aerografu. Od początku gwintu osłonki odliczyć trzeba około 10mm i ten odcinek zaznaczyć. Kolejny odcinek do odmierzenia liczy 25mm, liczone również od początku gwintu. Ten etap pracy wypada zakończyć zaznaczeniem linii wokół osłonki na całym jej obwodzie. Uwaga, obie linie powinny być prostopadłe do osi podłużnej osłonki.
Pozostaje teraz wyznaczenie owalnych konturów które będą wyznaczać granice wycięcia. Ich kształt przedstawia poniższy rysunek.
Wycinanie otworów
Kolejnym krokiem jest wykonanie otworów w osłonce, do czego posłuży szlifierka lub miniwiertarka z nasadką szlifierską w kształcie walca. Na szczęście aluminiowa osłonka pseudoIwaty jest na tyle miękka, że daje się łatwo szlifować.
Szlifowanie najlepiej przeprowadzać na unieruchomionej osłonce, zawsze zawsze pamiętając, by walec szlifierki skierowany był prostopadle do osłonki. Dzięki temu otwory będą miały symetryczny obrys, czyli znacznie lepszy wygląd.
Schemat szlifowania przedstawiają rysunki 2 i 3.
Czynność szlifowania powtarzać trzeba symetrycznie z obu stron osłonki. Po zakończeniu tego etapu najcięższa praca jest w zasadzie skończona.
Modyfikacja nakrętki blokującej igłę
Aby zmodyfikować nakrętkę blokującą igłę, należy ją wymontowac i nałożyć na nią „na wcisk” osłonkę igły. Zbędną część osłonki igły, wystającą poza nakrętkę blokującą, trzeba odciąć. Jest to konieczne, gdyż standardowa nakrętka blokująca igłę ma zbyt małą średnicę, aby swobodnie można było blokować i odblokowywać igłę przez wycięte przed chwilą otwory.
Po zmontowaniu przerobionej pseudoIwaty można cieszyć się nowymi możliwościami aerografu.
Instrukcja obsługi
Zmniejszenie skoku igły
- Ustawiamy języczek spustowy w położeniu „zamknięty”. Jest to połozenie normalne, kiedy nie przyciskamy spustu.
- Luzujemy nakrętkę blokującą igłę tak, żeby poruszanie języczkiem spustowym nie powodowało poruszania się igły.
- Cofamy języczek spustowy w żądane położenie i w tym samym czasie blokujemy igłę za pomocą nakrętki blokującej.
Zmniejszenie skoku igły to inaczej zmniejszenie odcinka, na jakim porusza się igła. Jest to szczególnie przydatne podczas malowania cienkich linii, kiedy niewskazane jest zbyt duże otwarcie dyszy.
Klinowanie igły względem dyszy
- Odciągamy języczek spustowy razem z igłą w żądane położenie.
- Luzujemy nakrętkę blokującą igłę w sposób umożliwiający poruszaniem języczka spustowego bez wywoływania ruchu igły.
- Cofamy języczek spustowy do położenia „zamknięty”.
- Dokręcamy nakrętkę blokującą igłę.
Funkcja ta będzie prawdopodobnie rzadziej stosowana niż poprzednia, choćby ze względu na niemożność pełnego panowania nad zmianą ilości wypływu farby podczas pracy. Jest jednak przydatna podczas malowania dużych powierzchni oraz w sytuacjach, gdy konieczne jest zachowanie stałej ilości wypływającej farby.
