Iranian F-14 Units in Combat – Osprey Publishing
Metryczka publikacji
- Pełny tytuł: Iranian F-14 Tomcat Units in Combat
- Wydawnictwo: Osprey Publishing
- Numer katalogowy: Combat Aircraft 49
- Autorzy: Tom Cooper i Farzad Bishop
- Ilustracje: Chris Davey
- Numer ISBN: 1-84176-787-5
- Media: format B5, miękka oprawa, 96 stron, 18 zdjęć kolorowych, 84 zdjęcia czarno-białe, 7 stron profili barwnych, 3 strony planów w skali 1/96, zestawienia tabelaryczne
- Język: angielski
Opis szczegółowy
Tematyka
Książka opisuje historię irańskich F-14 od pierwszych rozmów między Iranem i firmą Grumman, przez powstanie prototypów, zakupy i szkolenie, aż końca działań wojennych z Irakiem w 1988 roku. Na końcu książki dołączono listę zwycięstw powietrznych irańskich F-14.
Tekst
Angielski tekst może sprawić trochę kłopotu początkującym, głównie ze względu na naszpikowanie go detalami technicznymi oraz szeregiem innych informacji. Mimo to nawet wtedy ogólny sens powinien być zrozumiały, a słowniki pomogą załatwić resztę.
Jakość edytorska
Jakość publikacji Ospreya stoi na wysokim poziomie. Zastrzeżenia można mieć jedynie do zbyt małych zdjęć w kilku przypadkach. Biorąc jednak pod uwagę konieczność zmieszczenia się w określonej objętości, to zrozumiałe.
Zdjęcia i profile
Z ponad setki zdjęć zamieszczonych w książce kilkanaście przedstawia samoloty przeciwnika czy irańskich pilotów. Zdecydowana większość jednak przyda się modelarzom budującym zarówno „cesarskie”, jak i „islamskie” irańskie F-14. Zdjęcia pochodzą z kolekcji prywatnych i sporo jest publikowanych po raz pierwszy.
Profile barwne nie pokazują wyłącznie maszyn w kamuflażu pustynnym — na 15 przedstawionych maszyn jedna pokazuje nowsze niebiesko-szare malowanie kamuflażowe. Moim zdaniem nie wygląda ono jednak aż tak niezwykle, jak malowanie pustynne.
Podsumowanie
Świetna książka o mało znanym epizodzie z historii bardzo znanego samolotu. Skutecznie odkłamuje większość mitów, jakie do czasu jej publikacji krążyły w prasie. Dzięki lekturze można się dowiedzieć, że procesory w radarach irańskich F-14 były wolniejsze od procesorów w radarach F-14 używanych przez US Navy o… 1/100 sekundy. Można też dowiedzieć się, że awionika wybierana była starannie, a różnice w wyposażeniu wynikały z żądań Iranu. Można wreszcie przeczytać, że Iran używał pocisków Phoenix od samego początku, a nie dopiero po dostawach w ramach afery Iran-Contras.
Wady książki? Brak mi informacji o misjach F-14 po wojnie iracko-irańskiej. To jednak wymagałoby wyjścia poza ramy serii — wszak mowa w niej o użyciu w walce. Może zamiast planów wolałbym jeszcze większe zdjęcia. Tak naprawdę to jednak detale, bo książka jest rewelacyjna i każdy miłośnik F-14 powinien mieć ją na półce.
Książkę do recenzji udostępniło wydawnictwo Osprey Publishing. Dziękujemy.
