1/72 Jak-18 – Amodel #7227

Jak-18

Metryczka zestawu

  • Pełna nazwa zestawu: Jak-18
  • Producent: Amodel
  • Nr katalogowy: 7227
  • Liczba i rodzaj elementów: 22 z szarego tworzywa, 3 przezroczyste
  • Schematy malowań:
    • biała „1” lotnictwa wojskowego ZSRR; schemat malowania: cały samolot czerwony z białymi elementami ozdobnymi
    • biała „30” lotnictwa wojskowego ZSRR; schemat malowania: zielony / jasno-niebieski
    • biała „17” lotnictwa wojskowego NRD; schemat malowania: zielony / jasno-niebieski
    • DM-WBF lotnictwa cywilnego NRD; schemat malowania: cały samolot jasno-szary
    • żółta „10” lotnictwa wojskowego ZSRR; schemat malowania: zielony / jasno-niebieski
    • SP-BNL polskiego lotnictwa cywilnego; schemat malowania: kadłub żółty, skrzydła i elementy ozdobne na kadłubie czerwone

Opis szczegółowy

Opakowanie

Od pewnego czasu firma Amodel pakuje wszystkie swoje produkty w pudełka otwierane od góry. To dobrze, bo model jest mniej podatny na uszkodzenia, a po rozpakowaniu drobne części nie gubią się przy okazji kolejnych oględzin.

Instrukcja

Budowa modelu nie jest specjalnie skomplikowana, toteż nie dziwi fakt, że instrukcję stanowi katrka formatu A4 złożona na pół. Etapy montażu są przejrzyste, choć zabrakło informacji o kolorystyce wnętrza i podwozia. Nie znajdziemy również informacji o okresie użytkowania i jednostkach z jakich pochodziły samoloty, których repliki możemy wykonać; specyfikacja kolorów według Humbrola.

Parę słów należy się jeszcze schematom malowania. O ile o malowaniach niemieckich czy rosyjskich nie znalazłem zbyt wiele, o tyle TBiU daje dość dokładne informacje na temat malowania polskich Jaków w lotnictwie cywilnym.

Większość aeroklubowych Jaków miała kolor srebrny. Maska silnika, kołpak śmigła, pasy na kadłubie, taśmy zakrywające okucia w miejscu łączenia skrzydeł oraz znaki rozpoznawcze były w kolorze chabrowym (niebieskim).

Instrukcja podaje schemat kompletnie niezgodny z przytoczonym opisem: żółty płatowiec, elementy ozdobne czerwone, znaki rozpoznawcze czarne.

Jakość części

Jak-18

Firma Amodel lojalnie ostrzega w instrukcji, że model należy do klasy „short run”, a co za tym idzie musimy być gotowi na wszelkie niedogodności związane z tą technologią. W przypadku tego modelu nie jest najgorzej. Wprawdzie drobne części wymagają poważnych interwencji pilnika, ale te duże, jak kadłub i skrzydła odlano na całkiem niezłym poziomie. Formy przygotowano w myśl zasady, że wszystko co będzie widoczne po sklejeniu modelu ma wyglądać dobrze, reszta – niekoniecznie. Zdarzają się zatem rysy, wgłębienia, wybrzuszenia, ale tylko w miejscach, których nie ujrzy oko oglądających gotowy model.

Jak-18
Najgorzej w rankingu wypadają części przezroczyste – mają wiele niejednorodności wewnątrz i raczej ciężko je będzie doprowadzić do krystalicznej przejrzystości.

Wierność odwzorowania

Jak-18
Linie podziału blach są wgłębne i delikatne, a pokrycie płócienne na kadłubie, skrzydłach i statecznikach oddano bardzo realistycznie. Z planami Jaka-18 krucho, a jedynym źródłem, w którym znalazłem trzy rzuty samolotu była książka Andrzeja Morgały "Polskie samoloty wojskowe 1945-1980". Po porównaniu z tymi "planami" potwierdziłem nawet zgodność struktury duralowej szkieletu skrzydeł i stateczników. Na szczególną uwagę zasługuje również świetne odwzorowanie rur wydechowych i fragmentów cylindrów silnika M-11FR1.

Zgodność wymiarowa

Jak-18
Nie mając odpowiednio dokładnych planów, trudno mi stwierdzić ze 100% pewnością o istnieniu ewentualnych błędów. Wobec rysunków zamieszczonych w książce i powiększonych do skali modelu, wychwyciłem jedynie odstępstwa w obrębie wszystkich stateczników. Największe wątpliwości budzi kształt i wielkość statecznika pionowego. Ten na rysunkach jest zdecydowanie większy, różnice sięgają około 2mm. Również rysunki w TBiU zdają się potwierdzać tę rozbieżność.

Wyposażenie

Kokpit jest wprawdzie mały, ale producent mógłby się postarać o coś więcej niż ładnie odwzorowane fotele instruktora i ucznia. Brakuje drążków sterowych, a o zegary na tablicach przyrządów musimy zatroszczyć się sami.

Kalkomanie

Jak-18
Pod względem jakości nie doznamy zawodu. Arkusz jest precyzyjnie wydrukowany, bez przesunięć kolorów. Jest komplet napisów eksploatacyjnych, szkoda, że zabrakło zegarów na tablice przyrządów. Kalkomanie są cienkie, ale mają dość duże obwódki z przezroczystego filmu.
Jak już wspomniałem, błędny jest kolor znaków SP-BNL i elementów ozdobnych dla polskiego samolotu.

Zestawy uzupełniające / korygujące błędy zestawu

Firma Part sprawiła nam bardzo miłą niespodziankę wypuszczając zestaw elementów fototrawionych do modelu krótkoseryjnego. Nie jest to niestety zbyt częsta praktyka wśród renomowanych producentów.

  • Part (S72 214) – elementamy fototrawione

Podsumowanie

Trudno mi ukryć sympatię dla ukraińskiego producenta. Dzięki firmie Amodel mamy możliwość wykonania wielu ciekawych rosyjskich konstrukcji, w tym też tych używanych przez nasze lotnictwo.

Literatura:

  1. Zbigniew Luranc Samolot szkolno-treningowy Jak-18, Typy broni i uzbrojenia #145; Wydawnictwo Bellona
  2. Paweł Sembrat Yakovlev-18 MAX, Model Detail Photo Monograph #11; Wydawnictwo RossaGraph