1/35 Einheitsdiesel Pritschenwagen – IBG Models #35003

Metryczka zestawu

• Pełna nazwa zestawu: Einheitsdiesel Pritschenwagen (Metal Cargo Body)
• Producent: IBG Models
• Nr katalogowy: 35003
• Liczba i rodzaj elementów: ponad 200 elementów z szarego tworzywa na czterech ramkach, 2 elementy z przezroczystego tworzywa

Schematy malowań

• Einheits-LKW Munitionswagen, 2. Batterie, 103. Artillerie Rgt, 4. Panzer-Division, Polska, wrzesień 1939; schemat malowania: cały pojazd w kolorze Panzer Grau,
• Einheits-LKW Pritschenwagen, 7. Panzer-Division, Francja 1940; schemat malowania: cały pojazd w kolorze Panzer Grau,

Opis szczegółowy

Od Autora

Niniejsza recenzja miała zostać opublikowana pod koniec maja. Niestety, z przyczyn niezależnych ode mnie publikacja przesunęła się o pół roku, za co przepraszam wszystkich zainteresowanych.

Od Redakcji

Szczegółowy opis zestawu jest w dużej mierze identyczny z recenzją zestawu #35004 — Einheitsdiesel Kfz.61 Fernsprechbetriebskraftwagen. Zdjęcia i opisy dotyczące elementów charakterystycznych dla wersji Kfz.61 zostały wymienione na właściwe dla tego zestawu.

Wprowadzenie

Historia projektu lekkiej ciężarówki terenowej sięga połowy lat 30-tych XX wieku, gdy Urząd Uzbrojenia Wojsk Lądowych III Rzeszy opracował plan ograniczenia liczby typów samochodów używanych przez armię. Opracowane podwozie otrzymało oznaczenie leichte geländegängige Einheits-Lastkraftwagen 2,5t (6×6), choć wśród żołnierzy znane było pod potoczną nazwą Einheits-Diesel.

Ciężarówka była produkowana w latach 1937–40 przez większość niemieckich firm motoryzacyjnych. Łączna liczba wyprodukowanych egzemplarzy sięgnęła 12 000 sztuk. Produkcję przerwano z powodu wysokich kosztów i dużej pracochłonności. Jednak żołnierze byli z niej bardzo zadowoleni, zwłaszcza z ponadprzeciętnej zdolności pokonywania trudnego terenu. Na froncie wschodnim Einheitsdiesel był najczęściej jednym z ostatnich pojazdów o własnych siłach pokonujących morza błota.

Powyżej przedstawione zostały wersje nadwozi stosowanych na Einheitsdieslu. Ze względu na niewielką liczbę wyprodukowanych ciężarówek oraz niewielką ładowność, większość z nich była przebudowana do zadań specjalnych. Ponieważ różnice konstrukcyjne między poszczególnymi wariantami są niewielkie, modelarze mogą pokusić się o przebudowę wersji Pritschenwagen na wersję z pługiem śnieżnym czy też kuchnią polową.

Można też pomyśleć o zaawansowanej konwersji, widywanej pod koniec wojny, gdy na metalowej skrzyni nadbudowywano niestandardową drewnianą kabinę, podobną do tej znanej z wersji Kfz.61. Jest to o tyle łatwe, że szoferka pozostawała niezabudowana, chroniona jedynie brezentowym rozkładanym dachem.

Opakowanie

Duże sztywne pudełko o rozmiarach 42×27 cm, podobne do pudełek Trumpetera. Części nie są w nim ściśnięte i mają zapas miejsca, więc nie powinny zostać uszkodzone.

Instrukcja

Tradycyjnie dla IBG Models instrukcja jest czarno-biała, a etapy budowy zestawu zostały przedstawione jako rysunki CAD. Mamy także rozrysowane części oraz schematy malowania. Całość daje zarówno dobre wyobrażenie o kolejności montażu, jak i o wyglądzie zestawu.

Jakość części

Jakość części jest bardzo dobra — zero przesunięć form, zero nadlewek, zero jam skurczowych. Debiut IBG Models w kategorii dużych pojazdów w skali 1/35 można uznać za bardzo udany.

Przejrzystość oszklenia jest na najwyższym światowym poziomie. Widać to bardzo dobrze na ostatnim zdjęciu, gdzie oszklenie nie zniekształca kroju liter kalkomanii znajdujących się pod przednią szybą samochodu.

Wierność odwzorowania

Zacznę od tego, co jest najbardziej dyskutowanym elementem tego zestawu — od opon. Już po pierwszych relacjach z targów w Norymberdze pojawiły się głosy mówiące, że opony są złe. Po rozpoczęciu dystrybucji temat powrócił w wątkach na forach dyskusyjnych, tym razem z sugestią, że takich opon nie było.

Przywracając odrobinę ładu do tej dyskusji trzeba zacząć od podstaw. W ramach standaryzacji na ciężarówkach Einheitsdiesel stosowano opony terenowe 210-18, podobnie jak na samochodach Horch 1a czy też rodzinie samochodów pancernych Sd.Kfz.221/222/223/260/261. Standaryzacja ułatwiała logistykę, ale jednocześnie wprowadza olbrzymie zamieszanie wśród braci modelarskiej.

Poniżej zamieszczam więc krótki przegląd zdjęć bieżników opon stosowanych na różnych wersjach Einheitsdiesla w czasie jego kariery. Źródłem zdjęć są pozycje z bibliografii.

Pierwsze zdjęcie w kolejności to wzór, na którym opierał się autor form. Jak można porównać, koła w zestawie odpowiadają temu wzorcowi z jedną różnicą — nie mają podłużnych nacięć w bieżniku. Ich wykonanie nie powinno być jednak zbyt wielkim problemem dla modelarza z nawet przeciętnymi zdolnościami manualnymi.

Poniżej zdjęcia wzorcowego mamy „jodełkę” oraz „jodełkę z nacięciami” — dwa wzory, do których przeróbka koła nie powinna trwać zbyt długo. Z modyfikacją opon do pozostałych wzorów bieżnika będą już większe kłopoty. Od razu też muszę zastrzec, że np. wzór 2 i 3 mogą być tym samym wzorem. Być może na innych zdjęciach da się zauważyć kolejne odmiany bieżnika.

Na zakończenie jeszcze jedno zdjęcie, zaczerpnięte z serwisu „Kfz. der Wehrmacht”. Zostało zrobione w okresie Kryzysu Monachijskiego. Widać na nim wyraźnie, że na jednej ciężarówce występują dwa rodzaje opon.

Zgodność wymiarowa

Według skromnej dokumentacji zgodność wymiarowa modelu jest dobra i nie bardzo jest się do czego przyczepić. Podobnie jak w przypadku wersji Kfz.61, także i wersja z metalowym nadwoziem nie doczekała się obszernych monografii wyszczególniających dokładne położenie każdego nitu. Po przejrzeniu szeregu publikacji i zdjęć dochodzę do wniosku, że projektant wykonał kawał dobrej roboty. Jest to szczególnie widoczne, gdy porówna się zdjęcia frontowe do sesji foto zachowanych egzemplarzy — model zdecydowanie wzorowany był na tych pierwszych.

Wyposażenie

Wnętrze kabiny kierowcy dość standardowe — kierownica, pedały i to wszystko. Ale też wiele więcej nie oczekuję. Jedynym zastrzeżeniem jest zbyt duże ryflowanie podłogi. O ile nie przeszkadza ono w zestawie #35004, w którym szoferka jest zamknięta, o tyle w tym zestawie jest już bardziej widoczne. Nie jest to jednak rzecz, której nie dałoby się skorygować.

Niewątpliwym plusem zestawu jest dobrze odwzorowana rama podwozia wraz z silnikiem. To element skomplikowany, ale dający sporo realizmu modelom.

Pojazd nie ma wnętrza nadbudówki. Początkowo uznawałem to za błąd, ale po zagłębieniu się w dostępne materiały dochodzę do wniosku, że to bardzo sensowna decyzja producenta. Przy niewielkich różnicach w konstrukcji nadwozia model może być bazą do wielu specjalistycznych konwersji. W takiej sytuacji bardziej ekonomiczne jest wyprodukowanie kilkunastu zestawów z elementami dodatkowymi oraz wyposażeniem „budy”, niż zaprojektować kilkanaście dodatkowych wyprasek.

Kalkomanie

Kalkomanie zostały wydrukowane przez Techmod, więc możemy oczekiwać tradycyjnej dla tej firmy wysokiej jakości. Liczba elementów nie jest zbyt wielka, ale też na zdjęciach archiwalnych widać niewiele więcej niż tablica rejestracyjna.

Zestawy uzupełniające / korygujące błędy zestawu

IBG Models przygotowała zestaw uzupełniający, zawierający elementy wnętrza kabiny i detale skrzyni ładunkowej.

• IN06 — Update Set for IBG 35003 Einheitsdiesel Pritschenwagen

Niestety, pół roku po premierze nie doczekaliśmy się reakcji ze strony producentów akcesoriów żywicznych. Modelarze chcący wyposażyć swój model w inny rodzaj bieżnika będą musieli dokonać samodzielnej przeróbki lub poszukać zestawów kół do innych pojazdów wyposażonych w opony terenowe 210-18.

Aktualizacja 24 stycznia 2012: firma Quick Wheel rozpoczęła produkcję dwóch zestawów kół żywicznych.

• QWX-029 — zestaw 6 kół jezdnych i 1 zapasowego do Kfz.61 Einheitsdiesel (Terenowy profil bieżnika, typ 1)
• QWX-030 — Zestaw 6 kół jezdnych i 1 zapasowego z osłonami śrub do Kfz.61 Einheitsdiesel (Terenowy profil bieżnika, typ 1)

Podsumowanie

Pół roku po premierze wciąż uważam ten zestaw za doskonałe uzupełnienie gamy niemieckich ciężarówek. Nie zgodzę się z krytykami piszącymi o brakach detali, jak haczyki do mocowania plandeki na burtach. Wyposażenie zestawu w pół kilo elementów fototrawionych podnosi jego cenę dość znacznie, a większość modelarzy i tak nie będzie się bawić kilka tygodni w doklejanie takich drobiazgów. Rezygnacja z „wodotrysków” to dobra decyzja biznesowa, zwłaszcza że i bez nich model wygląda bardzo dobrze. Rzecz jasna zaawansowani modelarze i tak będą przerabiać zestaw po swojemu, wyposażając go w detale wedle własnego uznania.

Zestaw można spokojnie polecić nawet mniej zaawansowanym modelarzom, pod warunkiem że nie będą się spieszyć. Konstrukcja podwozia jest pracochłonna, ale nie jest zbyt trudna, za to efekt unikalności modelu na półce jest wart wysiłku. Warto pomyśleć o zakupie tego modelu jako prezentu pod choinkę — duże pudełko zrobi wrażenie, a liczba wyprasek i elementów nie zawiedzie obdarowanego.

Literatura

1. Sawicki, Robert: Samochody Wehrmachtu Vol.3, Militaria #118, Wydawnictwo Militaria, Warszawa 2000
2. Seifert, Walter E.: Der leichte geländegängige Einheits-LKW 2,5t (6×6), Podzun-Pallas-Verlag GmbH, Wölfersheim-Berstadt 2003
3. Erdmann, Holger: Kfz. der Wehrmacht

Zestaw do recenzji przekazała firma IBG. Dziękujemy.

Reklama

• 
• 
• 
• 
• 
•