Wzmocnione zastrzały do modeli redukcyjnych
Wstęp
Kolejny raz życie zmusiło mnie do tzw. kombinatoryki stosowanej. Zauważyłem mianowicie, iż w modelach redukcyjnych, a dotyczy to najbardziej miniatur żywicznych, zastrzały skrzydłowe często są bardzo delikatne i elastyczne. Poddane obciążeniu związanemu z ciężarem płata ulegają deformacji a w jej wyniku skrzydła w modelu zaczynają się obniżać i linki naciągów tracą naprężenie. Oprócz zastrzałów podobny problem występuje w elementach podwozia, takich jak golenie czy wsporniki i w ich przypadku można również zastosować przedstawiony poniżej sposób.
Wykonanie zastrzału
Na warsztat wziąłem zastrzały od modelu żywicznego FF-33L, wyprodukowanego przez naszą rodzimą firmę Ardpol. W modelu jest 8 zastrzałów głównych i to właśnie je na potrzeby poniższego artykułu będę starał się wykonać w wersji wzmocnionej. Zastrzały nowo wykonane mają spełnić przede wszystkim wymóg sztywności. Wytworzenie kilku co najmniej sztuk zastrzałów zdeterminowało wybór technologii żywicznej do ich wykonania.
Podstawowe materiały użyte do wykonania zastrzałów to:
- Polistyren 1,5 mm
- Drut stalowy 1,0 mm
- Drut miedziany 0,1 mm
- Żywica do odlewów
- Silikon do form
Proces budowy przebiegać będzie w następującej kolejności:
- Wykonanie wzoru zastrzału z tworzywa i drutu
- Przygotowanie formy do odlewania zastrzałów
- Wykonanie wzmocnionych zastrzałów
Pomiary oryginalnego zastrzału z modelu wskazały na konieczność użycia polistyrenu grubości 1,5 mm. Z arkusza tworzywa odciąłem pasek tworzywa o szerokości 2 mm, uzyskując element o przekroju 1,5 x 2 mm. W tym miejscu należy się mała uwaga. Odcinanie tak wąskiego paska wykonać należy poprzez nacięcie skalpelem mniej więcej do połowy grubości arkusza, następnie odłamanie za pomocą szczypiec. W przeciwnym wypadku odcinając całkowicie za pomocą skalpela nastąpi skręcenie paska tworzywa.
Pasek tworzywa oszlifowałem nadając mu w widoku poprzecznym kształt owalu. W 3 miejscach zaznaczyłem pisakiem lokalizację mocowania drucików. Owinąłem w tych miejscach drut 5-krotnie i trwale przykleiłem kropelką kleju CA. Przyciąłem zastrzał na odpowiednia długość i do obu jego końców w os symetrii przykleiłem końcówki z pręcika 1 mm o długości 5 mm. Będą to wystające elementy montażowe zastrzałów. Do jednego z końców dokleiłem jeszcze prostokątny kawałek plastiku, który posłuży jako stopa i wlew w formie. Pomalowałem element cienką warstwą Mr. Surfacera, aby wypełnił ewentualne rysy i szparki pomiędzy drucikami. Tak powstał pierwszy wzorcowy zastrzał.
Do jego powielenia zrobiłem formę silikonową. Wiązanie silikonu na formy trwa około 24 godzin. Po tym czasie z formy, po lekkim jej nacięciu wyjąłem wzorcowy zastrzał. Do wykonania kopii przygotowałem porcję żywicy odlewniczej i odcinek drutu stalowego średnicy 1 mm. Po wlaniu do formy żywicy wciskam do niej drut, który musi wejść w miejsce po wystających odcinkach na końcówkach zastrzałów. Dociskam formę i czekam aż żywica zwiąże. Po kilkunastu minutach wyciągnąłem z formy gotowy zastrzał ze wzmocnieniem. Wielokrotne wykonanie ostatniej operacji pozwoliło na zaopatrzenie się w komplet doskonałych sztywnych elementów.
Podsumowanie
Budując replikę jakiegokolwiek rzeczywistego obiektu, chcielibyśmy aby uzyskany efekt był nie tylko bardzo dobry ale i trwały. Dzięki pewnym modyfikacjom, takim jak właśnie opisane wzmocnione elementy nośne mamy możliwość zadośćuczynienia wcześniejszym założeniom. Polecam ten sposób osobom budującym zwłaszcza repliki żywiczne, gdyż żywice potrafią się odkształcać przy niewielkich wahaniach temperatury i z czasem ulęgają trwałej deformacji. Rozwiązanie powyższe wymaga trochę doświadczenia z wykonywaniem form silikonowych i odlewaniem żywic, jednak jest dość proste, szczególnie jeśli przeczyta się wcześniejsze artykuły na ten temat na naszym serwisie w dziale Technika.
