1/72 Jer-2 – Amodel #72109

Jer-2

Metryczka zestawu

Pełna nazwa zestawu: Er-2
Producent: Amodel
Nr katalogowy: 72109
Liczba i rodzaj elementów: 106 z białego tworzywa, 14 przezroczystych
Schematy malowań:
- 329. DBAP, żółta 130, lato 1945; schemat malowania szary / ciemnoszary (AMT-12?) / czarny
- 328. DBAP, biała 5, 1945. schemat malowania jasny brąz / zielony / czarny
- Jednostka nieznana, biała 1, 1944; schemat malowania jasny brąz / zielony / szary (?)
- Jednostka nieznana, biała 11, 1944; cały samolot czarny

Opis szczegółowy

Opakowanie

Ukraiński producent utrzymuje wysoki poziom opakowania modelu — przyciagające oko rysunki i solidne pudełko to już standard.

Instrukcja

Instrukcja jak zwykle bardzo czytelna, opis montażu jest sczegółowy i nie pozostawia miejsca na jakieś niedopowiedzenia. Mnogość schematów malowania i oznakowania stawia modelarzy przed trudnym wyborem. Specyfikacja kolorów wg Humbrola.

Jakość części

Powierzchnia modelu jest bardzo ładna i czysta. Jest trochę nadlewek, ale ten model pokazuje wyraźny wzrost jakości wtrysków ukraińskiego producenta. Dopasowanie części też będzie pewnie standardowe, jak w ich innych modelach. Krawędzie spływu MUSZÄ być potraktowane papierem ściernym.

Części przeźroczyste są nieco za grube i wypaczają to co widać za nimi, zatem prawdopodobnie zdecyduję się na ich zastąpienie (jest ich bardzo dużo). W zestawie są dwie alternatywne wersje oszklenia stanowiska bombardiera.

Wierność odwzorowania

Linie podziałowe wymagają pochwały – są równe, a zarazem delikatne. Na modelu jest też niemal niezauważalna siatka nitów. Pokryte płótnem powierzchnie sterowe mają wyraźnie zaznaczone ożebrowanie, mocniej widoczne na górnych powierzchniach. Pewne małe części wymagają zastąpienia (anteny, rurka Pitota, karabiny maszynowe) lub uszczegółowienia (karabiny maszynowe).

Zgodność wymiarowa

Model odpowiada późnej wersji samolotu z miejscami załogi obok siebie oraz silnikami diesla ASz-30B. Podstawą do opracowania modelu były z pewnością plany opublikowane przez Avia Master. Niestety w czasie pisania recenzji nie miałem ich jeszcze i nie mogłem potwierdzić zgodności głównych wymiarów modelu.

Wyposażenie

Na wyposażenie kokpitu pilota składają się: dwa fotele, podłoga, dwa zestawy pedałów, przednia i tylna wręga oraz tablica przyrządów.
Czego nie ma lub co wymaga korekty? Ścianki kokpitu nie mają prawie wcale detali, zarysowano jedynie podłużnice. Resztę struktury wewnętrznej należy wykonać samodzielnie. Brakuje kilku drobiazgów takich jak przepustnice, kółka trymerów czy skrzynki elektryczne. Siedzenia należy odchudzić i dodać pasy. Orczyki mają nieco dziwny kształt (nie mam w tej chwili dostępu do dokumentacji), ale powinny chyba wyglądać tak jak w innych myśliwcach (MiG, LaGG).

Stanowisko nawigatora / przedniego strzelca składa się jedynie z siedzenia przytwierdzonego do przedniej wręgi kokpitu, jarzma uzbrojenia oraz karabinu maszynowego (opcjonalnie ciężki lub lekki). Wewnątrz stanowiska są podłużnice i ramy wyglądające całkiem dobrze. Należałoby jednak dodać podłogę i pewne detale.

Komora bombowa składa się z dwóch par drzwi, kadłubowego zbiornika paliwa, dwóch wręg, instalacji bombowej oraz dwunastu bomb wyglądających jak FAB 50. Części są dobrze odlane i jedynie stateczniki bomb wymagają zeszlifowania. Same drzwi mają ładną strukturę, a każda z bomb składa się aż z pięciu części. To czego brakuje to struktura wewnętrzna kadłuba. Zatem jeśli ktoś planuje wykonać otwartą komorę bombową, powinien te elementy dorobić we własnym zakresie.

Na dolne stanowisko strzelca / bombardiera składa się siedzenie montowane do tylnej wręgi komory bombowej oraz jarzmo i ciężki karabin maszynowy. Podobnie jak w komorze bombowej, i tu na próżno szukać konstrukcji wewnętrznej kadłuba. Wprawdzie można by o nią wzbogacić model, ale moim zdaniem jest to zupełnie zbędne, jako że nie będzie ona widoczna po złożeniu modelu. Grzbietowe stanowisko strzeleckie to przeźroczysta wieżyczka (dwie części), obrotnik i ciężki karabin maszynowy lub działko (opcja).

Skrzydła składają się z dwóch połówek. Jak już wspomniałem krawędzie spływu wymagają interwencji pilnika. Chłodnice skrzydłowe w krawędziach natarcia powinny być wykonane jak w Ar-2 (również wydanym przez Amodel) i wymagają korekty. Niestety nie ma struktury wewnętrznej na górnej powierzchni komory podwozia. To, co najbardziej martwi, to brak kołków ustalających i wpustów przy mocowaniu skrzydeł do kadłuba. Te części będą wymagać specjalnej troski. Na szczęście dobrze wyglądają śmigła i ich kołpaki.

Gondole silnikowe składają się z dwóch części, góra jest jednocześnie powierzchnią skrzydła. Niestety nie mają zaznaczonych linii podziału blach, ale to akurat można dość szybko naprawić. Rury wydechowe wymagają wydrążenia, tak by nabrały realistycznego wyglądu.

Wnętrza gondol silnikowych pozbawione są szczegółów, podobnie jak i klapy podwozia. Podwozie główne składa się z dwóch części (golenie i wsporniki) i będzie potrzebować nieco szlifu, koła wyglądają naprawdę dobrze z wyraźnie zaznaczonym profilem opony.

Ogon modelu stanowią cztery części prezentujące dobry poziom wykonania. Samo podwozie ogonowe to dwie części, z których goleń wygląda na nieco za grubą.

Jest również uzbrojenie przenoszone na zewnątrz (3x FAB-500) wraz z pylonami. Te ostatnie wymagają nieco nakładu pracy. Również brzechwy bomb należy odchudzić, ale nie jest to zbyt skomplikowana operacja.

Kalkomanie

Kalkomanie są na poziomie, do jakiego przyzwyczaiła nas firma Amodel – ładnie wydrukowane i bez żadnych przesunięć. Są również czytelne napisy eksploatacyjne oraz tablica przyrządów.

Zestawy uzupełniające / korygujące błędy zestawu

Wszystkie prace waloryzujace należy wykonać we własnym zakresie, póki co nie ukazały sią żadne zestawy uzupełniające.

Podsumowanie

Koniec końców to bardzo dobry model. Wymaga trochę pracy i ma pewne cechy charakterystyczne modelu klasy short-run. Nie ma jednak co wybrzydzać, to przecież jest short-run! Jest to też jedyny wtryskowy model tego samolotu. Pozostałe to vacuformy rosyjskiej firmy InterAvia-Yumtk i chińskiej Feng. Są to właściwie te same modele z dodatkowymi częściami żywicznymi, zatem zestaw firmy Amodel dla entuzjastów WWS to absolutna „lektura obowiązkowa”.

Literatura:

„Dalnyj bombardirowszczik Jer-2” — numer specjalny pisma Avia Master 2/1999
Benedykt Kempski „Samolot bombowy Jer-2”; Typy Broni i Uzbrojenia # 217, Wydawnictwo Bellona