1/48 F4U-1A Corsair – Techmod #48 040
W ramach cyklu poświęconego samolotom Chance Vought F4U Corsair, znana i uznana firma Techmod z Dąbrowy Górniczej, wprowadziła na rynek zestaw dedykowany wersji F4U-1A. Ściśle biorąc, niniejsza odsłona obejmuje dwa malowania maszyn, czołowego asa Jolly Roger’ów: porucznika Iry Cassiusa Kepforda. Są to samoloty:
- biała „29âł; Bu. Nr 17684, VF-17, pilot Lt Ira Cassius Kepford; luty 1944 r.
- biała „29âł; Bu. Nr 55995, VF-17, pilot Lt Ira Cassius Kepford; marzec 1944 r.
Pilot zachował „osobisty” numer samolotu, różna jest jednak forma graficzna zastosowanych symboli przynależności państwowej. Pierwsza maszyna posiada jeszcze znaki w czerwonej obwódce (Typ 3), nanoszone krótko, bo jedynie pomiędzy 29 czerwca a 14 sierpnia 1943 r. Jak widać, niektóre maszyny potrafiły długo przetrwać na polu walki, skoro Corsair Kepforda, jeszcze w lutym ’44 nosił takie malowanie. Na Bu. Nr 55995 widoczna jest kolejna wersja znaków (Typ 4), opracowana z konieczności eliminacji wszelkich elementów czerwonych (dla zmniejszenia możliwości pomylenia samolotu z maszyną japońską). Drugie malowanie posiada także charakterystyczne dla F4U-1/1A „obramowanie” przed kabiną pilota. Jest to efekt tworzony przez taśmy, przyklejane na krawędziach osłony zbiornika oleju (permanentnie nieszczelnego w tej wersji samolotu), w celu zapobiegania zachlapaniu wiatrochronu. Samoloty różnią się także, aż sześcioma symbolami zwycięstw powietrznych, co dobitnie unaocznia intensywność walk, w których brały udział Corsair’y VF-17, na przestrzeni jednego zaledwie miesiąca.
Oba samoloty wykorzystywane były podczas II-giej tury operacyjnej VF-17 (24 stycznia – 7 luty 1944 r.), bazując na lotnisku Piva-Yoke (znanym także pod nazwą Fighter-One), na Bougainville w archipelagu wysp Salomona. Noszą typowy dla tego okresu, trójbarwny kamuflaż, wprowadzony dokumentem Specyfication SR-2c i obowiązującym od lutego 1943 do marca 1944 r.
Jakość druku, kolorystyka i właściwości mechaniczne produktu, nie budzą żadnych wątpliwości. Barwy kamuflażu przedstawiono w tabeli i opisano w formie oficjalnej nazwy koloru oraz odpowiedniego numeru wg. Federal Standard. Każdy samolot rozrysowano w czterech rzutach, co skutecznie zapobiega pomyłkom podczas nakładania kalkomanii.
Doskonała propozycja dla miłośników F4U z godłem Jolly Roger.
Literatura:
Literatura
- Tom Blackburn / Eric M. Hammel The Jolly Rogers: The Story of Tom Blackburn and Navy Fighting Squadron VF-17, Zenith Press, 2006
- Lee Cook The Skull & Crossbones Squadron: VF-17 in World War II, Schiffer Publishing, 1998
- Mark Styling Corsair Aces of World War 2, #8 Aircraft of the Aces, Osprey Publishing, 1995
- Barrett Tillman Corsair: The F4U in World War II and Korea, US Navy Institute Press, 2002
- F4U Corsair, In Action #145, Signal/Squadron Books
- F4U in Detail & Scale Pt.1, Signal/Squadron Books
- Adam Jarski F4U Corsair, wydanie II rozszerzone, #11 Monografie Lotnicze, AJ-Press, 2005
- Andre R. Zbiegniewski Chance Vought F4U Corsair vol. I, #9 Monografie, Oficyna Wydawnicza Kagero, 2004
- Andre R. Zbiegniewski Chance Vought F4U Corsair vol. II, #26 Monografie, Oficyna Wydawnicza Kagero, 2006
- Andre R. Zbiegniewski VF 17 Jolly Rogers, #24 Miniatury lotnicze, Oficyna Wydawnicza Kagero, 2003
Warto wspomnieć, że trzy ostatnie wymienione powyżej publikacje, zostały uzupełnione stosownymi arkuszami kalkomanii, wyprodukowanych również przez firmę Techmod.
