1/166 Convair R3Y-2 Tradewind – Revell #H-178
To nie jest model, który można traktować w kategoriach w jakich dziś postrzegamy nasze miniatury. Otworzyć to pudełko, to znaczy przenieść się pół wieku wstecz, by przekonać się jak wtedy wyglądało modelarstwo plastikowe. Widząc Tradewind’a na półce sklepowej, nie wahałem się ani chwili i dałem się przenieść do roku 1956.
Wszystko jest tak jak w oryginale, począwszy od instrukcji. A tej dość daleko do dzisiejszych standardów. Rysunków jest mało, bo i części nie jest zbyt wiele. Tekst dodatkowo wspomaga modelarzy i pełen jest uwag o niezbyt obfitym smarowaniu klejem i o tym co do czego należy przykleić.
Sporo niespodzianek czeka też gdy swój wzrok przeniesiemy na części. Jak na miniaturę w skali 1/166 (lub jak podaje instrukcja 1”=13’10”), na powierzchni części jest mnóstwo nitów, które po powiększeniu miałyby wielkość uniemożliwiającą start z powierzchni wody. Ale cóż, taka była kiedyś konwencja.
Prawdziwym szokiem dla współczesnych okażą się z pewnością amerykańskie znaki rozpoznawcze i napisy UNITED STATES NAVY występujące w postaci wypukłych wzorów na kadłubie i skrzydłach. Oprócz tego na dolnych i górnych powierzchniach skrzydeł znajdują się informacje o roku produkcji, firmie i… numerze patentu.
Oszklenie kabiny pilotów trzeba wykonać samodzielnie, zaś w kadłubie od spodu jest wielka dziura, do której można wkleić podstawkę z „fragmentem morza”.
Kalkomanie wydrukowane zostały w standardzie, do którego przyzwyczaił nas Revell. Jednak i one wyglądają jak pierwowzór. Są zatem informacje co trzeba przykleić po prawej stronie, a co na górnej powierzchni skrzydła. Co do tzw. wierności historycznej, trudno się wypowiadać z powodu dość skąpej dokumentacji fotograficznej. Jednak na podstawie odnalezionych zdjęć nie mogę potwierdzić godła pelikana na samolocie oznaczonym białą „6”.
