de Havilland Mosquito PR.IX
LR 480 to jedyny zachowany do dzisiaj przedstawiciel tej wersji Mosquito. Zbudowany został w zakładach w Hatfield i 10 listopada 1943 roku dostarczono go do Benson. Wkrótce potem przerzucono go na Bliski Wschód, skąd 8 czerwca 1944 dostarczono go do 60 Dywizjonu SAAF (południowoafrykańskiego), bazującego na lotnisku Foggia we Włoszech. Podczas wielu misji rozpoznawczych nad Bałkanami i Austrią nieuzbrojony samolot wykonał setki zdjęć z wysokiego pułapu.
W grudniu 1944 roku postanowiono pobić rekord prędkości lotu z Bliskiego Wschodu do Afryki Południowej. Załoga składała się z pilota, pułkownika Owena Glynn Daviesa, oraz pasażera, brygadiera Hingestona. Wystartowali z Kairu 14 grudnia 1944 roku lecąc wzdłuż Nilu do miejscowości Juba. Tam wystąpiły problemy z uzupełnieniem paliwa, co zmusiło ich do zmodyfikowania trasy. Po kolejnym międzylądowaniu w miejscowości Kasma okazało się, że pogoda zaczęła się gwałtownie pogarszać, a pułap cumulusów przekroczył 35 tysięcy stóp. Pułkownik Glynn postanowił lądować w Que-Que, ale pas startowy długości 2000 stóp nie pomieścił Mosquito i samolot zakończył dobieg w płytkim rowie poza granicami pasa.
Samolot został naprawiony, otrzymał nowe śmigła oraz podwozie, po czym dokończył podróż do RPA. Przekazano go do South African Museum of Military History w Saxonwold. Z braku miejsca na podłodze samolot eksponowany był na rusztowaniu pod sufitem.
Uwaga: statecznik poziomy egzemplarza LR480 nie jest oryginalny, gdyż podczas naprawiania samolotu przekazano go do innej maszyny, która miała uszkodzony własny statecznik.
